Kot egzotyczny


Rasa kotów egzotycznych powstała w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze próby selekcjonowania tej rasy rozpoczęto już w latach dwudziestych
XX wieku krzyżując persa z amerykańskim kotem krótkowłosym.
Jako odrębna rasa koty egzotyczne zostały uznane przez kluby amerykańskie dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku.
W Europie rasa ta została uznana w 1984 roku przez FIFe.

W początkowym okresie hodowli kojarzono koty egzotyczne z kotami brytyjskimi w celu poprawy budowy ciała i struktury sierści. Aby uzyskać lepszy standard do krzyżówek dopuszczano też koty burmańskie . Obecnie kota egzotycznego można łaczyć tylko z drugim egzotykiem lub persem. Obie rasy mają wspólny wzorzec, a jedyną różnicą jest długość sierści.
Na wystawach oceniane są w tej samej grupie. Dopuszczalne są wszystkie odmiany barwne uznane u kotów perskich.

Koty egzotyczne mają taką samą postawę, jak koty perskie. Długość sierści może być od 1cm do 4 cm. Włos jest delikatny, gęsty i kosmaty,
jak u pluszowego misia. Głowa idealnie okragła, pyszczek o uderzającym prawie dziecinnym wyrazie. Uszy małe zaokrąglone, nos krótki i oczy duże, okrągłe, szeroko rozstawione. Ogon krótki z grubą odstającą sierścią. Sierść egzotyka wymaga jedynie cotygodniowego czesania, aby usunć martwy włos i zapobiec matowieniu sierści. Zabiegi te wyraźnie poprawiają wygląd kota. Egzotyki to koty zrównoważone i łagodne, mają jednakże żywszy temperament niż persy. Są inteligentnymi kotami, które wyczuwają nastroje właściciela, próbują po swojemu łagodzić trudne, ludzkie problemy.


Wiesława Fijałkowska