Kot perski rudy - d


Chociaż umaszczenie to pojawiło się bardzo dawno, ładne koty tego koloru są bardzo rzadkie. Często u rudych kociąt jest widoczny rysunek taby, który z wiekiem ginie. Lekki rysunek na łapach i twarzy jest dopuszczalny. Kolor sierści powinien być ciepłej czerwieni, klarowny równomiernie rozłożony na całej długości. Wadą powodująca nieprzyznanie certyfikatu jest jasna plama na ogonie. Rude persy uznano dopiero w 1890 roku.
W Anglii były one wówczas bardzo modne i popularne. Zdobiły wiele arystokratycznych salonów w początkach naszego stulecia. Rude persy
i egzotyki należą do najpiękniejszej odmiany kolorystycznej kotów perskich. Uzyskanie w hodowli jednolicie wybarwionego doskonałego kota jest bardzo trudne. Zarówno lusterko nosa, jak i poduszeczki łap ceglasto czerwone lub różowe.


Ewa Kozłowska